info@hezbechap.com
info@barabari.org
مباحث تشکیل حزب چپ - حزب برابری طلب ایران
http://hezbechap.com                                 http://barabari.org
آرشیو | تاریخچه چپ ایران | سوسیالیسم - دمکراسی - آزادی | ویدئوها و فایل های صوتی | مباحث اساسنامه | مباحث برنامه | چرا حزب چپ ایران؟
مقالات
آگاهی طبقاتی در تاریخ / اریک هابسبام

بسیاری از کسانی که دارای آشنایی متوسطی با آراء مارکس هستند، می‌دانند که در توصیف مارکس از طبقات اجتماعی ابهام خاصی دیده می‌شود. این ابهام احتمالاً ناشی از حقیقتی است و آن این که وی هرگز به‌طور منظم و منسجم در این مورد مطلبی ننوشت.
آیا سودان والجزایر مشعل «بهارعربی» را شعله ورنگاه خواهند داشت ؟ Gilbert ACHCAR

تفاوت فاحشی میان جنبش های مردمی که رودروی رژیم های الجزایر و سودان قرارگرفته اند وعقب نشینی ضد انقلابی پس ازسال های ٢٠١٢- ٢٠١١ درجهان عرب به چشم میخورد. درهردومورد، قدرت بنا شده حول یک ساختار نظامی نمی تواند ادعای آنرا داشته باشد که قادراست گذاربرای ازمیان بردن تسلط آنان بر دولت ومنابع آنرا سازمان دهی کند.
پول، رسانه و بحران آب‌وهوایی / جان اسکیلز ایوِری

برای نجات تمدن انسانی و زیست‌کره‌ی زمین از تأثیرات فاجعه‌بار تغییر آب‌وهوا، به اقدام عاجل نیاز داریم. اما بسیج افکارعمومی برای اقدام عاجل موردنیاز دشوار است، چراکه حادترین تأثیرات گرمایش در آینده‌ی درازمدت رخ خواهد داد.
پرسش و پاسخ هائی پیرامون بحران چپ و چگونگی برون رفت از آن* / تقی روزبه

دامنه چپ فراتر از معنای تنگ گروه های شناخته شده و شناسنامه دار است و در داخل ایران هم حضوری رشدیابنده دارد. اما تا آن جا که به این بخش از جریان ها و سازمان های چپ بر می گردد، آن ها بدلیل همان زندانی کردن خود در حصارهای فرقه ای از کنشگری درخور بازمانده اند.
انرژی، رشد اقتصادی و بحران زیست‌محیطی / ارالد کولاسی

سرمایه‌داری نمی‌تواند به وجود هیچ حد و مرز طبیعی بر رشد اقتصادی اذعان کند، چرا که به معنای اذعان به مرگ نهایی خود خواهد بود. اکثر رهبران سیاسی و اقتصاددانانی که از نظم فعلی حمایت می‌کنند، برای حفظ این ادعا که سرمایه‌داری بازنمود نظامی شبه-ابدی و شکست‌‌ناپذیر است، شروع به نقل مجموعه روایت‌های پیچیده‌ای درمورد رابطه میان اقتصادهای انسانی و جهان طبیعی کرده‌اند.
گئورگی پلخانُف و سوسیالدموکراتهای منشویک روسیه / سعید رهنما

پلخانف که خود در آغاز از طرفداران پوپولیسم انقلابی بود، با اتکا به درکی مارکسی از دیدگاه قبلی خود فاصله گرفت و بر علیه پوپولیسم به مبارزه پرداخت. او در نوشته‌های مختلف خود، ضمن باور به مبارزه‌ی جدی برای نیل به سوسیالیسم، به این نظر رسید که در کشور عقب‌مانده و دهقانی روسیه، سرمایه‌داری باید رشد کند، و نظریه‌ی توانِ بالقوه انقلابی کمونِ ده روسی را کنار گذاشت.
پوپولیسم، نولیبرالیسم و عدالت توزیعی / لارنس الشولر

تازه‌ترین سال‌های انفجار پوپولیسم تا انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا در سال 2016، را می‌توان در واکنش فزاینده به شکست‌های جهانی‌کردن و سیاست‌های نولیبرالی درک کرد. پرسش این است که چه کسانی در نتیجه‌ی وعده‌های محقق‌نشده بیش‌ترین زیان را دیدند؟
كارخانه هايمان را پس بدهيد! در بحبوحه ي مقاومت در برابر استثمار و مبارزه براي ١٩٨١ - قدرت كارگري در لهستان، ١٩٤٤ مارچين كوالوسكي

نظام سرمایه‌داری وابسته‌ی لهستان در فاصله‌ی دو جنگ جهانی مانع توسعه‌ی صنعتی کشور شده بود؛ در نتیجه، سرنگونی این نظام توسط ارتش سرخ پس از جنگ جهانی دوم اجازه داد این انقلابِ معوق رخ دهد. در جمهوری لهستانِ تازه‌صنعتی‌شده، مبادله‌ی کالاها به‌عنوان شکل عام روابط اجتماعی متوقف شد، اما
کروپتکین، خود-ارزش‌زایی و بحران مارکسیسم / هری کلیور

فروپاشی دولت‌های سوسیالیستی و بحران جاری سرمایه‌داری غربی -که هر دو ناشی از مخالفت مردمی فراگیر هستند- مستلزم بازنگری آنارشیست‌ها و مارکسیست‌ها از تمام صفوف در مسئله‌ی فراروی از جامعه‌ی معاصر است. این‌گونه بازنگری باید شامل بررسی مجدد اندیشه‌ی انقلابیون پیشین و همچنین تجربیات آن‌ها در تحولات اجتماعی گذشته باشد.
کنترل کارگری در ایالت تحت حاکمیت کمونیست‌ها در هندوستان / اروپ کومار سِن

در سپتامبر 1973، به‌علت زیان انباشته‌ی شرکت، مدیریت تصمیم گرفت دیگر مزرعه را اداره نکند. هیئت مدیره‌ی شرکت برنامه‌ای تصویب کرد که مزرعه و تعهداتش را به کارگران انتقال می‌داد. کارگران در سپتامبر 1974 انجمنی تعاونی شکل دادند و مزرعه تحت مدیریت تعاونی بهبودی چشمگیر داشت.
رودلف هیلفردینگ و جنبه‌هایی از مارکسیسم اتریشی / سعید رهنما

رودُلف هیلفردینگ، پزشکی بود که شیفته‌ی اقتصاد سیاسی شد و به‌زودی در زمره‌ی شاخص‌ترین مارکسیست‌های اوایل قرن بیستم درآمد. او در ۱۹۰۴ با همکاری ماکس آدلر نشریه‌ی «مطالعات مارکسی» (Marx-Studien) را راه‌اندازی کرد. در ۱۹۰۶ به توصیه‌ی کائوتسکی، اگوست ببل از او دعوت کرد که در مدرسه‌ی حزب سوسیال‌دموکرات آلمان تدریس اقتصاد را به عهده گیرد،
مذهب و مبارزه‌ی طبقاتی از منظر انگلس / میشل لووی

بیش‌تر موافقان و مخالفان مارکسیسم، عبارت آشنا و مشهور «مذهب افیون توده‌ها است» را هم‌چون جوهر نظریه‌ی مارکسیستی در واکاوی پدیده‌ی مذهب دانسته‌اند. این دیدگاه تا چه اندازه می‌تواند موجه و کامل باشد؟ پیش از هر چیز باید تأکید کرد که این نقل‌قول به هیچ‌رو مختص مارکسیسم نیست.
دشمن در خانه: امپریالیسم ایالات متحد در سوریه / پاتریک هیگینز

بخش بزرگی از دلیل سردرگمی تحلیل‌گران سوریه این است که پیش از اشغال نظامی مستقیم، روش اصلی تجاوز نظامی ایالات متحد به واسطه‌ی نیروهای نیابتی انجام می‌شد؛ نیروهایی که مسلح‌سازی آن‌ها به‌دست سی.آی.ای. و نیز به‌طور پیمان‌کاری به‌دست سرویس‌های اطلاعاتی سعودی و قطری صورت می‌گرفت.
برخی نظرسنجی‌ها: سوسیالیسم از ترامپ محبوب‌تر است جان نیکلز

این امر قابل توجه است که میزان رضایت از ترامپ درحال نزول‌است. سوسیالیسم درمقابل اما به‌نظر هواداران خود را حفظ کرده است. بنا به گزارش گالوپ، «از هر۱۰ آمریکایی، چهار نفر سیاست‌های سوسیالیستی یا گونه‌ای از سوسیالیسم را مقبول می‌دانند.»
کدام کائوتسکی؟ / سعید رهنما

کائوتسکی در زندگی‌نامه‌ی بسیار جذاب و خواندنی خود که به درخواست سوسیالیست‌های روس در ۱۹۰۲ برای آن‌ها نوشته بود تحول نظری خود را شرح‌ می‌دهد. در کودکی پدر و مادرش او را از شهر محل تولدش، پراگ، به اتریش می‌آورند و او از برخوردهای نژادپرستانه‌ی اتریشی‌ها بسیار رنج می‌برد.
حزب کمونیست چین و رژیم پیشین / پیتر نولان

فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تأثیری ژرف بر تفکر چین درباره ایدئولوژی ، نهادها و توسعه‌ی سیاسی داشت. پیامدهای فاجعه‌بارِ سقوط حزب کمونیست شوروی برای رفاه اجتماعی روسیه، عزم پکن را برای مقاومت در برابر فشارهای خارجی و داخلی به منظور حرکت به سوی دموکراسی پارلمانی بیش‌تر تقویت کرد.
بازخوانی جنبش‌های رفرمیستی سوسیالیستی / سعید رهنما

احزاب سوسیال‌دموکرات اروپا که در آغاز عمدتاً بر پایه درکی مارکسی از تحول اجتماعی و مبارزه‌ی طبقاتی با هدف استقرار سوسیالیسم، با استراتژی رفرمیستی و نه انقلابی پایه‌ریزی شدند، در طول زمان و در برخورد با شرایط عینیِ متفاوت از آن‌چه که تصور می کردند، از هدف سوسیالیسم دور افتادند و به‌تدریج سیاست های لیبرالی و حتی نولیبرالی را در پیش گرفتند.
نقدی بر عرصه عمومی تک جنسیتی؛ فمینیسم اینترسکشنال و تجربه روزمره زنان در آذربایجان نویسنده: لاله فروغانفر

مطالبات زنان غیرمرکزنشین، غیرفارس و غیرشیعه در ایران به دلیل تلاقی فاکتور جنسیت با سایر متغیرهای نابرابری و تبعیض، ابعاد و پیچیده گی های بسیاری پیدا می کند که متاسفانه آنچنان که باید در گفتمان فمینیستی مسلط فارسی زبان انعکاس داده نمی شود. این یادداشت، ارتباط دو سویه فضا و جنسیت را در عرصه عمومی و فضاهای شهری بررسی می کند.
از اتحادیه‌گرایی تا شوراهای کارگری نوشته‌ی: رالف هافروگه

درحالی‌که انشقاق کمونیست‌ها و سوسیال‌دموکرات‌ها منجر به رقابتی طولانی‌مدت و جهانی شد، انشقاق درونِ جنبش اتحادیه‌گرایی آلمان اما موفق نشد سازمانِ جدیدی را به وجود آورد که پس از دوره‌ی جنگ نیز باقی بماند.
ضرورت استقلال جنبش کارگری / کاظم فرج‌الهی

بسیار بااهمیت است که گروه‌های حامی کارگران و به‌طور خاص تشکل‌ها و محافل دانشجویی، به‌مثابه حلقه‌ی واسط و رابط بین جنبش‌های دانشجویی و کارگری همراه با نیک‌اندیشی و حمایت، همواره این نکته را در نظر داشته باشند که یک تشکل یا گروه حامی و مشاور سندیکاها و تشکل‌های کارگری هستند و نه وکیل و نماینده‌ی خودخوانده یا معلم و قیم آن‌ها ...
نقد ماتریالیستی تزهای بنیامین درباره مفهوم تاریخ نوشته‌ی: والتر بنیامین

موضع بنيامين جدا از موضع همكارانش در مكتب فرانكفورت نبوده و اتفاقا اين مواضع در تأييد همديگر بودند. آويزان شدن بنيامين به ماترياليسم تاريخي و ساختن يك عروسك از ماترياليسم تاريخي در واقع براي توجيه افكار صوفي مسلكانه و نهيليستي و ايدئاليستي خود است،
امتیاززدایی از نیروهای کار ماهر در ایران / نسرین هزاره مقدم

نرخ پایین مشارکت اجتماعی طبقه‌ی کارگر ایران یا، به تعبیر صحیح‌تر، نرخ پایین «مشارکت اجتماعی و مدنی» این طبقه، ازجمله محصول آن چیزی است که آن را «سرکوب سیستماتیک توان چانه‌زنی جمعی کارگران ایرانی» می‌نامیم. این سرکوب سیستماتیک که یکی از اصلی‌ترین ابزارهای آن «قراردادهای موقت کار» بوده است، از نخستین ثمراتِ اجرای سیاست‌های تعدیل ساختاری به شیوه‌ی ایرانی است.
کنش طبقاتی: بررسی دیدگاه‌های اریک اُلین رایت نوشته‌ی: جوزف چونارا

دغدغه‌ی اریک الین رایت در40 سال گذشته طبقه بوده است. بیشتر اندیشه‌ها و بازاندیشی‌های مفهومیِ او، نتیجه‌ی تحقیقات تجربی‌اش درباره‌ی ساختار و آگاهی طبقاتی بود که در آغاز بر ایالات متحده و ایتالیا تمرکز داشت و بعدها دامنه‌ی آن گسترش یافت و دو دهه تداوم پیدا کرد.
آیا «سرمایه» مارکس برای دنیای امروز موضوعیت دارد؟ / اندرو کلیمن

منتقدان اغلب ادعا می‌کنند که جنبه‌های اصلی کتاب سرمایه‌ی مارکس با توجه به تغییراتی که بعدها در سرمایه‌داری ایجاد شده، دیگر موضوعیت ندارد. این مقاله استدلال می‌کند که این ادعا، عمدتاً مبتنی بر کژفهمی یا کژتصویر کردن در مورد سبکِ کتاب است.
انقلاب سودان: پیشگامی زنان،‌ صلح‌طلبی اپوزیسیون و خطر نظامیان گفت‌وگو با سه فعال سیاسی سودان

چه کسانی بازیگران اصلی «انقلاب سودان» بودند؟ چه‌طور در جامعه‌ای که ظاهراً سنتی و دینی بود، یک زن به نماد انقلاب بدل شد و زنان پیشگامان آن معرفی شدند؟ آیا خطر جنگ داخلی وجود دارد؟ معترضان چه می‌خواهند که هنوز در خیابان‌ها هستند؟
در دفاع از پوپولیسم چپ / شانتال موف

او با نقد اصلاح‌طلبی عقیم احزاب سوسیال‌ـ‌دموکرات که به‌زعم‌اش به نولیبرالیسم استحاله یافته‌اند و نیز راهبرد انقلابی چپ افراطی که بر گسست کامل از نظم موجود دلالت دارد، به‌پیروی از ژان ژورس بر «اصلاح‌طلبی انقلابی» پافشاری می‌کند که اصول مشروعیت لیبرال‌دموکراسی را می‌پذیرد
نظریه‌ی مدرن‌ پولی: دست‌آوردها و مخاطرات احتمالی / احمد سیف

یکی از نظریه‌هایی که درمیان طیف گسترده‌ای از چپ‌اندیشان مقبولیت زیادی یافته نظریه‌ی مدرن پولی است که درواقع برای برنامه‌های اقتصادی دولت زمینه‌ی نظری فراهم می‌کند تا با پولی که بانک مرکزی یک کشور منتشر می‌کند در پروژه‌های زیرساختی، ایجاد اشتغال و حتی صنایع بدون واهمه از ایجاد بحران، سرمایه‌گذاری کند.
آورده‌ها و مفقوده‌های تاریخ‌نگاری یرواند آبراهامیان / محمد مالجو

آبراهامیان در بخشی از تاریخ‌نگاری ایران اصولاً شأن بنیان‌گذارانه دارد و پدر تاریخ‌نگاری از پایین در تاریخ‌نگاری معاصر ایران است. پیش و بیش از هر کس با آبراهامیان است که تاریخ معاصر ایران را ما امروز فقط از منظر فاتحان و نخبگان و شاهان نمی‌بینیم بلکه منظر فرودستان نیز در تاریخ‌نگاری ایران معاصر به دیده گرفته شده است
جنبش کارگری ایران و آینده آن ــ گفت‌و‌گو با یک عضو اتحادیه آزاد کارگران

کارگران در سال ۹۷ با اشکال گوناگون مقاومت و مبارزه از جمله برپایی اعتصاب های طولانی مدت )نمونه مجتمع نیشکر هفت تپه و گروه ملی فولاد اهواز(، اعتصاب های سراسری )نمونه اعتصاب های سراسری معلمان و بازنشستگان(، و اعتصاب کارگران در یک رشته کاری )کارگران ابنیه راه آهن( سطح نوینی از همبستگی مبارزاتی .را به نمایش گذاشتند
انتخاب اروپایی / گفت‌وگو با یانیس واروفاکیس

یانیس واروفاکیس که با اتحادیه‌ی اروپا در طی کمک مالی به یونان مذاکره می‌کرد، شاهد دست اول محاسبات دشوار برای کنار هم نگه‌داشتن اتحادیه بود. پس از اُ.اکس.آی، برگزیت، و ترامپ، او و رفقایش در دی‌یه‌م25 خواستار یک نیودیل برای اروپا هستند: طرحی که می‌تواند اتحادیه‌ی اروپا را تثبیت کند و دموکراسی را به مردم بازگرداند.
این بحرانِ سرمایه‌داری، ساختاری است / گفت‌وگو با سمیر امین

ما نباید با سادگی از مدرنیته سخن بگوییم و این که هم‌پیوندی جهانی مدرنیته را به ارمغان می‌آورد. شاید تلفن موبایل را … آورده باشد، اما موجب بی‌نوایی 80 درصد از مردم هم گشته و این اندک نیست. پس باید مدرنیته را پرورد. ما چه می‌خواهیم؟ البته که خواهان مدرنیته هستیم. باید بدانیم که گسیختن به معنای راه بازگشت به گذشته نیست
حفظ نظم، ظاهرسازی الگوی فرانسوی ازسان کولوت ها* تا «جلیقه زردها»، داستان یک زیاده گوئی سرکوبگرانه Vincent Sizaire

چنین ماجرائی در کشوراعلام کننده حقوق بشر نمی بایست رخ میداد. اما، شورای اروپا، اواخرژانویه ٢٠١٩، ناچارشد به دولت فرانسه هشداردهد که « اعضای نیروهای حافظ نظم، بعنوان نمایندگان قدرت حکومتی مسئولیت خاصی برعهده دارند واولین وظیفه آنان حفاظت ازشهروندان وحقوق بشراست».
به عقب برنگشتيم! نوشته ي: رضا اسدآبادي

مشکل این است که درد ما یک لغزش کلامی و حتی ناآگاهی علمی نیست بلکه ریشه آن سِرّ ِدرونی است که رنگ رخساره نوشته‌ها از آن خبر می‌دهند؛ سِرّی که حاکی از یک سنخ بودنِ برخوردِ مفسرانِ دینی با برخورد مفسرانِ «چپ» است.
تجربه‌ی خودمدیریتی کارگری در الجزایر نوشته‌ی: ساموئل جِی. ساوث‌گیت

در وضعیت سیاسیِ سیالی که در زمان تایید خودمدیریتی توسط بن‌بلا به وجود آمد، نمونه‌های جالب‌توجهی از ابتکارات مادیت یافت که نشانگر ظرفیت‌های نیروهای خلاقی بود که می‌توانست از طریق کنترل کارگری بسیج شوند. یک نمونه‌ی برجسته آن به املاکی در نزدیکی شهر شرشال، یکی از شهرهای ساحلی شرق الجزیره، مربوط می‌شود.
دفاع از سرمايه دولتي در مقابل سرمايه خصوصي نگاهي به نوشته ي آقاي محسن حكيمي / كريم منيري

چون آقای حکیمی می‌خواهد سرمایه‌داری دولتی را محکوم نماید، به‌همان بخشی می‌پردازد که کارگران هفت‌تپه مطرح نموده‌اند و خواستار الغای خصوصی‌سازی در آن شرکت شده‌اند. ما در ادامه می‌بینیم که ایشان ادعا می‌کند طرفدار مبارزات کارگران تحت نام مبارزه طبقاتی هست و به‌‌زعم خود بر مارکس و برخلاف لنین بر مبارزه طبقاتی تأکید دارد و نه مبارزه ایدئولوژیک.
تمرکز زدائیِ دمکراتیک، یک هدفِ مبارزاتی فرامرز دادور

بعد از 40 سال جکومتِ استبدادی از سویِ جمهوری اسلامی و در نبودِ آزادیهایی سیاسی، پدید آمدنِ مبارزات در حیطهِ مطالباتِ دمکراتیکِ مرتبط با حق تعیینِ سرنوشتِ ملی و به نوعی ایجادِ فضایِ بیشتری جهتِ پیشبردِ مبارزاتِ آزادیخواهانه در ایران طبیعی است.
چپ نوین و خودگردانی کارگری در یوگسلاوی نوشته‌ی: بوریس کنس‌لایتر

فراخوان به خودگردانی کارگری، پیامد مستقیم قطع رابطه‌ی بین مسکو و بلگراد در ژوئن 1948 بود. کمونیست‌های یوگسلاوی با اعلام «دمکراسیِ تولیدکنندگان» به‌طور رادیکال از شوروی فاصله گرفتند. اتحادیه‌ی کمونیست‌ها در برنامه‌ی 1958، عملکرد نظام حاکم بر شوروی را به‌عنوان عملکردی «اتاتیستیک» [دولت‌مدارانه] و «بوروکراتیک» رد کردند.
از کودتای انقلابی تا انقلاب اجتماعی / محمد مالجو

مصطفی شعاعیان در نخستین سال‌های دهه‌ی پنجاه خورشیدی در رساله‌ی «انقلاب» نوشت: «اکتبر به‌راستی چه بود؟ اکتبر ترکیب یا سرشته‌ای از انقلاب و کودتا بود: «انقلاب – کودتا»! کودتا بود، زیرا شتاب بی‌نهایت سریع آن در چیرگی بر کانون‌های قدرت و گرفتن تختگاه فرمانروایی بدان چهره‌ی کودتا می‌بخشید. و انقلاب بود، زیرا...
اپوزیسیون چپ و دمکراسی در ایران / فرامرز دادور

اگر به شناختِ مرکزی رسیده باشیم که استقرارِ هر درجه از دمکراسی (در اشکال سیاسی، اقتصادی و اجتماعی) در ایران مفید است اما از دیدگاه چپ، هدف اصلی نیل به دمکراسی اجتماعی و متناظر با مالکیت اجتماعی میباشد، پس در این رابطه مهم است که استراتژی مبارزاتیِ منعطف با واقعیتهای سیاسی و اجتماعی اتخاذ گردد
جنبش مردم در ایران / فرامرز دادور

معضل عمدهِ اجتماعی در برابر مردم ایران وجود نظام مستبدِ مذهبی است که از پیشرفتِ واقعی در تمامی عرصه های زندگی برای توده ها جلوگیری میکند. اینکه بسیاری از فعالان سیاسیِ مخالفِ رژیم، زوایایِ گوناگون از سیاستهای حکومت جمهوری اسلامی را به چالش میکشند، مفید است. اما
ھدايت سلطان زاده : زبان مادری و ھويت ملی

عنوان شدن مساله زبان مادری، پديده تازه ای نيست و بايد از زمان اومانيست ھای ايتاليا و بويژه دانته آليگيری، و حتی چندين قرن قبل ازدانته، و بعد از فرو پاشی امپراتوری شارلمانی در اروپا در قرن نھم ميلادی، يعنی قبل از آغاز عصر رنسانس مطرح بوده است. ولی دانته نخستين کسی است که تئوری زبان مادری را مطرح می سازد.
دموکراسی؛ تناقض‌ها و پیش‌شرط‌ها سعید رهنما

دموکراسی، به عنوان شکلی از حکومت، مفهومی بس پیچیده و ابعاد » حکومت مردم « فریبنده است. در پسِ معنیِ ساده ی به هم تنیده ی گوناگون و متناقضی نهفته است که بدون شناخت آن ها درکِ درستی از این مفهوم به دست نمی آید.
شکست فقرِ قدرت، هفت تپه و جنبش شورایی نوشته‌ی: ناصر برین

اکنون تجربه‌ی حرکت کارگران هفت تپه، به آن سوژه‌ای بدل گشته، که وضع کننده‌ی جریان دیالکتیکی فرارونده باشد که در واقعیت مبارزات مطالباتی در برابر سرمایه به نوبه‌ی خود وضع شده است و درون این روند به خود واقعیت بخشیده و به ضرورتی فراروییده که از خود به عنوان چیزی بی‌واسطه عزیمت کند
فرامرز دادور: نگاهِ چپ به جنبش های اجتماعی و دولت

در میان جنبش چپ در مورد نقشِ جنبشِ مردمی، سازمان سیاسی و دولت نظرات زیادی وجود دارد. در خطوط زیر، با توجه به واقعیات امروزین در جوامع و بویژه ایران، بحث میگردد که هنوز برای سالهای نامعلوم، هر سه نوع نهاد، یعنی جنبش، سازمان سیاسی و دولت برای پیشرفتِ آزاد و عادلانهِ جامعه ضروری هستند. برخی بر آن هستند که حزب و دولت از نوع پدیده های اجتماعیِ سلسله مراتبی هستند و دیگر نقش مثبتی برای ایحاد جامعه انسانیِ مبتنی بر خود-حکومتیِ اداری و خود-مدیریتیِ اقتصادی ندارند
بهزاد مالکی : حزب چپ (فدائیان خلق) در چنبرۀ اپورتونیسم!

به کارگیری عباراتی چون «حزب»، «چپ» و«فدائیان خلق» برای نامیدن تشکیلات جدیدی که از وحدت سازمان «اکثریت» و بخشی از «اتحاد فدائیان خلق» و تنی چند از «کنشگران چپ» بوجود آمده (1)، ذره ای از ماهیت عناصر تشکیل دهندۀ آن به ویژه خود سازمان «اکثریت» که عنصر تعیین کنندۀ این به اصطلاح تشکل جدید است، نمی کاهد.
فرامرز دادور: نگاهی به مشخصاتِ امروزینِ امپریالیسم

رای لوکزامبورگ، معضل اشباع سرمایه و عدمِ وجود ظرفیت برای جذب اضافه ارزش در کشورهای متروپل و در نتیجه نیاز سرمایه به فعالیتهای برون مرزی ، برای بخارین مسئله ظهورِ تقسیم کار در سطح جهان و امکانِ افزایش سود آوری در جوامع پیرامونی و برای لنین پایان مرحلهِ رقابت آزاد، جهانی شدنِ انحصاراتِ مالی، صدور کالا و سرمایه، مشخصات ویژه امپریالیسم را تشکیل میدادند.
ع - شفق: داستان "حزب چپ" و عضوگیری های جدید سازمان اکثریت

جریان دست ساز اکثریت زیر نام "حزب چپ ایران (فداییان خلق)" نه یک حزب واقعی ست، نه دارای کمترین قرابتی با سیاست های چپ دارد. مضافا آنکه بر اساس ماهیتش فدایی ستیزی و مبارزه با ارزشهای مردمی ، انقلابی و کمونیستی فدایی یکی از اهداف دیگر این حزب را تشکیل می دهد.
حمید موسوی پوراصل: حزب چپ (فدائیان خلق) یک حزب نابهنگام

آیا سازمان اکثریت و در کل جناح های کوناگون فدائی از چپ ترین تا راست ترین جناح آن پایبند به موازین سیاسی-نظری و اخلاقی لازم برای تشکیل یک حزب چپ متحد در ایران هستند؟ متاسفانه در شرایط کنونی پاسخ به این سوال منفی است. از اینروست که حزب چپ ایران (فدائیان خلق) یک حزب نابهنگام از لحاظ تاریخی است و نمی توان حیات سیاسی طولانی برای آن متصور بود. نام "حزب چپ ایران" برندی نیست که بتوان کپی رایت آنرا به نام خود ثبت کرده و آنرا فرقه ای تصاحب نمود
حمید موسوی پوراصل: احزاب چپ و راه حل حداقل دستمزد

انتظار از احزاب سیاسی چپ تنها تکرار تقاضای صنفی – اقتصادی تشکلات کارگری نیست. احزاب چپ که ادعای سوسیالیسم و حزبیت کارگری دارند باید بتوانند به لحاظ برنامه ای برای سیاست امروز ایران برنامه اجرایی اراِئه دهند. در غیر این صورت حواله سیاست چپ و کارگری تنها به پس از سرنگونی جمهوری اسلامی چپ و کارگری بودن بسیاری از سازمان های سیاسی را جدا زیر علامت سوال می برد و آنها را تنها به عنوان سازمانهای تک سوالی و تنها سرنگون طلب تبدیل می کند. حزب و سازمانی که برنامه اجرایی برای امروز ندارد یک نیروی جدی چپ نیست. محک پیگیری و پایبندی ما در رابطه با سوسیالیسم از همین امروز را می توان در چنین شرایطی زد.
فرامرز دادور: نگاهی به نقش جنبش چپ در شرایط کنونی

واقعیت این است که در میان طبقات کارگری و زحمتکش مانندِ دیگر طبقات اجتماعی، بدلایل مختلف اندیشه های متنوع سیاسی/اجتماعی و گاها متناقض و از جمله تداومِ درجه ای از ایده هایِ عقب گرا که حتی به رگه هایی از سنتهایِ نادرستِ اقتدارگرانه و استبدادی آغشته باشد وجود دارند.
حمید موسوی پوراصل: وظیفه چپ هدایت شعارهای شورش های اجتماعی بر علیه گرانی و اعتراضات کارگری, ارتقاء سطح خواسته ها و نشان دادن راه حل است

باید برای همه ما روشن باشد که یک نیروی معترض و شورشی و بخصوص جنبش گرسنگان در هر زمان متحد طبیعی نیروهای پیشرو و مترقی نیست. ارتجاع نیز می تواند این نیرو را در جهت اهداف خود سازمان دهد. با شرکت در سازماندهی شورش اجتماعی و جنبش گرسنگان دست نیروهای ارتجاعی را از این جنبش ها کوتاه کنیم. جنبش های اعتراضی را با خواست های کارگری, فمینیستی , آزادیخواهانه و دمکراتیک مجهز کنیم.
فرامرز دادور : نگاهی به اقتصاد سیاسی در گذارِ سوسیالیستی

مبارزه برای نهادینه کردنِ دمکراسی اجتماعی بخصوص در عرصه های سیاسی و اقتصادی ضروری بوده، می بایست تلاش گردد که امرِ تصمیمگیری در مورد مسایل در هم پیچیده اجتماعی در سطوح مختلف جامعه، یر عهدهِ نهاد های خودحکومتی در اشکال پارلمانها، شوراها و انجمن هاِ مردمی قرار گیرند. در عین اینکه، تعیین کننده است که نظارت و کنترل به شیوه خود مدیریتی در محیط کار و در حوزهِ فعالیت های اقتصادی در سطوح مختلف جامعه، در حیطه اختیاراتِ نهاد های کارگری و مردمی و در ظرفهای شورایی و تعاونی باشد. در واقع در یک جامعه دمکراتیک با سمتگیری سوسیالیستی، اکثریت قاطع مردم که طبیعتا کارگران، زحمتکشان و محرومان را در بر میگیرد، در سرنوشت اجتماعی و اداره جامعه مشارکت همیشگی داشته باشند.
حمید موسوی پوراصل: فدرالیسم یا "حق تعیین سرنوشت تا سرحد جدایی" ؟

زمان آن رسیده است که چپ صراحتا اعلام کند تبلیغ جدایی نژادی و خصومت نژادی و تقسیمات کشوری تنها بر پایه نژاد را راه حل مسئله تعیین سرنوشت در ایران نمی داند و برای آن نیز تلاش نخواهد کرد. آنچه ما باید برای آن تلاش کنیم یک راه حل فدرالیستی است. ایالات و استانهای خودمختاری که متکی بر پایه تقسیمات جغرافیایی و بدون توجه به تقسیمات نژادی در ایران شکل خواهند گرفت. اینکه دیروز و امروز این یا آن نژاد انسانی در آن مناطق زندگی کرده و می کنند و اکثریت داشتند یا نداشتند و یا این که در آینده کدام نژاد اینجا و آنجا اکثریت بیابند نباید دلیل رسم یا تغییر مرزها در درون یک جمهوری فدرال باشد.
مبارزه برای افزایش سطح "حداقل دستمزد" مبارزه ای لازم اما ناکافی - بخش دوم -حزب چپ و تشکلات کارگری

تقسیم کار و وظایف میان احزاب چپ و تشکلات کارگری در ایران همواره بحث انگیز بوده است. بدون شک قدرت یابی بخشی از مدافعان طبقه کارگر (بلشویک ها) در همسایگی ایران و استبداد سیاسی در ایران به در هم آمیختگی و زدودن مرز بین تشکلات کارگری و احزاب چپ نقش اساسی ایفاء کرده اند.
حمید موسوی پوراصل : مبارزه برای افزایش سطح "حداقل دستمزد" مبارزه ای لازم اما ناکافی - بخش اول

بایستی جنبش صنفی عدالتخوهانه که در صدد بهبود معیشت کارگران است را به جنبش نیروی کار در برابر حکومت سرمایه فرا رویاند. انجام این امر بدون شک تنها در چارچوبهای تنگ تشکلات شورایی, سندیکایی و اتحادیه ای میسر نیست. در این جا نیاز به سازماندهی و تقسیم کار میان جنبش سیاسی چپ (احزاب و سازمانهای سیاسی) و تشکلات کارگری است.

سیاست ما در قبال مسئله سرنگونی رژیم اسلامی

فدرالیسم و حق تعیین سرنوشت

سیاست فمینیستی

نقش و حق مردم در تاسیس نظام از طریق مجلس موسسان

نهادهای مدنی: احزاب ، سازمانها ، سندیکاها و انجمن ها

از میان برداشتن بخش مخفی و دزدیده شده از اقتصاد ایران

قوه قضائیه مستقل

ببمه درمانی همگانی

بیمه های اجتماعی و سطح حداقل حقوق شهروندی

آموزش و پرورش

ضرورت تشکیل حزب چپ ایران

متاسفانه امروزه بسیاری از ارزش های سوسیالیستی- آزادیخواهانه و دمکراتیک چپ از جانب اکثریت نیروهای متشکل چپ ایران قابل قبول نیستند و تبلیغ نمی شوند. مثلا فدائیان خلق که حزب چپ فدائیان را تاسیس کرده اند در برخورد با موج خصوصی سازی در ایران (در اعلامیه مشترک با جبهه ملی)‌علت شورش ها و اعتصابات و از جمله جنبش نیشکر هفت تپه را خصوصی سازی معیوب و ناقص می نامد و نه تنها در برخورد به اقتصاد هواداری از سیاست چپ و اجتماعی سازی نمی کند که در عرصه سیاسی نمایندگانی دارد که علنا در صف رای دهندگان در مقابل سفارت خانه ها ی جمهوری اسلامی با افتخار می ایستند و در انتخابات نمایشی رژیم شرکت می کنند و البته این کار را نمی توانند انجام دهند اگر فاقد پاسپورت و مدارک قانونی صادره از سوی این رژیم باشند . تلاش سازمان فدائيان اکثریت برای ایجاد <<حزب چپ>> را تنها می توان به عنوان تلاشی برای ثبت برند و کپی رایت نام <<حزب چپ>> در ایران تلقی کرد و نه چیزی بیشتر. چپی که مدافع اجتماعی کردن نباشد و مخالفتش با خصوصی سازی تنها محدود به اعتراض به نحوه اجرای آن باشد و نمایندگان و رهبران و سخنگویانش در رساناهای سراسری مجیز گوی استبداد باشند و مردم را دعوت به سیاست اصلاح طلبی در چارچوب نظام ولایت فقیه کند طبعا از خانواده چپ دمکرات و آزادیخواه ایران نیست.

از سوی دیگر ما شاهد فعالیت برخی بقایای احزاب و سازمانهای چپی هستیم که پس از ۴۰ سال تلاشی و فروپاشی علنا فریاد می زنند که هیچ درسی از تغییرات جهانی نگرفته اند و دمکراسی را نه تنها برای جامعه که حتی در بدنه سازمانی خود تحمل نمی کنند. این احزاب و سازمانهای غیر دمکرات حتی با صدای بلند اعلام می کنند که مخالف حق مردم در تاسیس حکومت توسط مردم در مجلس موسسان در فردای سرنگونی جمهوری اسلامی هستند و از آنجا که دمکراسی را پدیده ای طبقاتی می دانند از آن نیز حمایت نمی کنند. این جریانها با تکرار همان شعارهای ایدئولوژیکی که توسط دستگاه تبلیغاتی شوروی در دوران استالین و برژنف در دوران جنگ سرد رله می شدند با حق رای مردم در انتخاب مستقیم بالاترین ارگانهای کشوری مخالفند و کماکان سیاست شکست خورده حکومت شوراهای هرمی را تبلیغ می کنند. اگر در شوروی حزب کمونیست با ایجاد شوراهای هرمی و تزریق کمونیست ها به آن سیستمی را ساخته بود که عملا کمونیست ها از طریق این ساختار حکومت کنند ، سیستم حکومت شوراهای هرمی این احزاب و سازمانهای کوچک باقی مانده از انشعابات دور و نزدیک تنها و تنها تکیه برباد دارد. این جریانات دچار اغتشاش نظری عمیقی هستند و هنوز درک روشنی از تفاوت و نقش شوراها و شوراهای کارگری و ساختار مدنی یک حکومت دمکراتیک ندارند. از این رو آنها مبلغ ساختار غیر دمکراتیک شوراهای هرمی هستند. همان شوراهای هرمی حکومتی که با تجربه بسیار منفی آن در شوروی و چین آشنا هستیم. برخی از تشکلات چپ غیر دمکرات حتی پا را از این فراتر گذارده و به بهانه مبارزه با ناسیونالیسم علنا به مخالفت با حق آموزش به زبان مادری و فدرالیسم می پردازند. یک نیروی سیاسی که با حق رای مردم، با حق مردم در تاسیس نظام سیاسی از طریق مجلس موسسان مخالف باشد طبعا یک نیروی پیشرو نیست.

جنبش برابری طلبی نه رقیب و مخالف جنبش آزادیخواهی و دمکراتیک ایران که هم پیمان آن است. از اینرو برای چپهای دمکرات ایران مرزبندی قاطع و نشان دادن تمایز نظری خود با چپ غیر دمکرات و چپ سازشگر با استبداد اهمیت حیاتی دارد. مخالفان جنبش دمکراسی و آزادی و توجیه گران استبداد سیاسی در ایران نیروهای ائتلافی جنبش برابری طلبی نیستند.

زمان آن فرا رسیده است که چپ ایران بتواند با پذیرش تلاش برای سوسیالیسم از امروز - دمکراسی و آزادی به همکاری مشترک بپردازد. اگر دیروز هواداری از مدلها و هژمونی و ساختار شوروی، چین و آلبانی مانع ایجاد حزب چپ ایران بود و تسخیر قدرت به هر وسیله توسط کمونیست ها شرط مبارزه و اتحاد عمل، دیگر امروز آن نظم قدیم جهانی پا برجا نیسست و هم اینکه ما فعالان چپ به این بلوغ ذهنی رسیده ایم که بتوانیم متحد شده و خواست های عدالتخوانه خود را از طریق مدنی دنبال کنیم. هم طرفدار رفرم باشیم و هم طرفدار انقلاب. و هدف مان بهبود شرایط اقتصادی کارگران و مزدبگیران باشد و حکومت اکثریت بر اکثریت. نظامی که نشاندهنده سطح آزادی در آن سطح احترام . رعایت حقوق اقلیت است. طرفدار چنان جنبش برابری طلبانه ای باشیم که سدی در برابر جنبش آزادیخواهانه نباشد و جنبش آزادیخواهانه را رقیب خود نبیند که همگام آن باشد. راه جنبش هواداران جنبش برابری از راه جنبش آزادیخواهانه و دمکراتیک مردم ایران جدا نیست. ما هوادارن جنبش برابری برای مبارزه نیاز به یک حزب چپ داریم. حزب چپی که در برابر استبداد اسلامی سر خم نکند. حزب چپی که همزمان با حمایت از سوسیالیسم آزادی ها و دمکراسی از جمله حق رای مردم در تاسیس نطام سیاسی از راه مجلس موسسان را برسمیت بشناسد. حزب چپی که بر پایه دستاوردهای جامعه مدنی بنا شده و سیاست روز خود را بر مبنای تضاد کار و سرمایه شکل دهد و با ساختارهای حکومتی شورایی و اشکال کهن غیر دمکراتیک مرزبندی داشته باشد. شورا شکل اداره واحدهای صنعتی و اقتصادی است و نه شکل ساختار حکومتی. تلاش برای سلب حق رای مردم و سازماندهی دیکتاتوری شوراهای هرمی بیشک یک تلاش ارتجاعی است که چپ دمکرات بایستی با تمام توان و به هر شیوه مخالفت کند. اینکه حق رای مردم توسط ولی فقیه کتمان و پایمال شود یا توسط یک مدعی مستبد چپ نمی بایست تغییری در مشی سازش ناپذیر مدافعان آزادی و برابری داشته باشد. اینجا صحبت از این نیست که هوادارن جنبش برابری چه نظامی ایده آلی را در آمال و آرزوهای خود دارند و یا می خواهند یا نمی خواهند. اینجا سخن از حق رای مردم و حق مردم در تاسیس نظام سیاسی آینده ایران است. نه تنها حق تاسیس نظام سیاسی که حتی بدست آوردن حق انحلال و تجدید نظر در ساختار نظام سیاسی کشور که آنهم باز از سوی مجلس موسسسان قابل دستیابی باشد. طرفداران جنبش برابری فردای پس از سرنگونی جمهوری اسلامی را بایستی روز آغاز مبارزه سیاسی چپ ببینند و نه یک قمار هست و نیست برای تصاحب قدرت سیاسی و دقیقا برای همین منظور است که ما از امروز نیاز داریم در تاسیس و پایه گذاری حزب چپ ایران - حزب برابری طلب ایران بکوشیم.